ज्यांनी अलिकडच्या काळात फक्त भारत विरुद्ध पाकिस्तान क्रिकेट पाहण्यास सुरुवात केली आहे त्यांच्यासाठी असे गृहीत धरणे सोपे आहे की दोन्ही बाजूंमधील सामने नेहमीच राजकारण, शत्रुत्व, गर्दीतून आक्रमकता आणि अगदी मूलभूत क्रीडा सौजन्याची अनुपस्थिती यांचे वर्चस्व असते.त्यांच्या चकमकींना नेहमीच काही ना काही राजकीय संदर्भ असायचे आणि जेव्हा जेव्हा दोन्ही बाजू एकमेकांना सामोरे जातात तेव्हा “तुमच्या चेहऱ्यावर” दृष्टीकोन असतो, तेव्हा खेळावर राजकारण किंवा जिंगोइझम येऊ देऊ नये यासाठी खेळाडू आणि ते खेळत असलेल्या महान खेळाबद्दल एक प्रकारचा आदर होता. सचिन तेंडुलकरच्या फलंदाजीच्या मास्टरक्लासनंतर भारताने हरवलेल्या 1999 च्या चेन्नई कसोटीपेक्षा कदाचित काहीही चांगले नाही. तेव्हाही राजकीय वातावरण तापले होते. दोन कट्टर प्रतिस्पर्ध्यांमधील नऊ वर्षांतील पहिल्या कसोटीसाठी पाकिस्तान भारतात आले, परंतु मालिकेच्या पहिल्या सामन्याचे ठिकाण बदलावे लागले कारण मालिका सुरू होण्याच्या काही आठवड्यांपूर्वी, काही अतिरेक्यांनी दिल्लीतील फिरोजशाह कोटला स्टेडियमची खेळपट्टी खोदली, पहिल्या कसोटीचे मूळ ठिकाण. चेन्नईचे एमए चिदंबरम स्टेडियम, जे मूळत: दुसऱ्या कसोटीचे यजमानपद भूषवणार होते, त्यानंतर पहिल्या आणि दुसऱ्या कसोटी सामन्यांच्या स्थळांची अदलाबदल केल्यामुळे पहिल्या सामन्याचे यजमानपदासाठी निवड करण्यात आली. काही अतिरेकी गटांचा आक्रोश सुरूच राहिला आणि या पार्श्वभूमीवर, 28 जानेवारी 1999 रोजी चेन्नईच्या एमए चिदंबरम स्टेडियमवर मालिकेतील पहिली कसोटी सुरू झाली. स्टेडियमवर 3,000 पोलीस आणि लष्करी अधिकाऱ्यांनी पहारा दिला होता. पाकिस्तानचा कर्णधार वसीम अक्रमने नाणेफेक जिंकून प्रथम फलंदाजी करण्याचा निर्णय घेतला कारण भारताने सदागोप्पन रमेशला कसोटी पदार्पण सोपवले. कुंबळे आणि श्रीनाथ यांनी सईद अन्वर, शाहिद आफ्रिदी, इजाज, इंझमाम आणि सलीम मलिक यांना पॅव्हेलियनमध्ये परत पाठवल्यामुळे पाकिस्तान एकदा 91-5 अशी झुंजत होता. मात्र, मोईन खान (६०) आणि मोहम्मद युसूफ (५३) यांनी झुंज देत पाहुण्यांना पहिल्या डावात २३८ धावांपर्यंत मजल मारली.नवोदित रमेश आणि व्हीव्हीएस लक्ष्मण यांनी पहिल्या दिवशी संध्याकाळी भारतासाठी 48 धावांची खेळी केली, परंतु खेळ पुन्हा सुरू झाल्यानंतर अर्ध्या तासात दोघेही वसीम अक्रमने बाद केले. त्यानंतर सकलेन मुश्ताकने या मालिकेतील त्याच्या 20 विकेटपैकी पहिली विकेट घेतली जेव्हा त्याची टँटलाइझिंग लांबी तेंडुलकरची होती; फलंदाजाने डॅश डाउन द विकेट, चुकीचा फटका मारला आणि तिसऱ्या चेंडूवर शून्यावर बॅकवर्ड पॉइंटवर झेल घेतला. पण द्रविड आणि गांगुलीने फिरकीपटूंनी त्यांना संपवण्यापूर्वी भारताला 16 धावांची आघाडी मिळवून दिली.दुसऱ्या दिवसाच्या अखेरीस, पाकिस्तानची धावसंख्या 34/1 होती आणि तिसरा दिवस शाहिद आफ्रिदीचा होता कारण त्याने 191 चेंडूत 21 चौकार आणि तीन षटकारांसह 141 धावा केल्या. त्याला इंझमाम उल-हक (51) आणि सलीम मलिक (32) यांची चांगली साथ मिळाली कारण पाकिस्तानने त्यांचा दुसरा डाव 286 धावांवर संपवला. वेंकटेश प्रसादने डावात 6 विकेट घेतल्यामुळे भारताने चेन्नईच्या खडतर खेळपट्टीवर चौथ्या डावात 271 धावांचे आव्हान ठेवले होते.रमेश आणि लक्ष्मण या दोन्ही सलामीवीरांसह भारताचा तिसरा दिवस ४०/२ वर संपला. चौथ्या दिवशी सकाळी अक्रमने द्रविडला दूर केले. त्यानंतर सकलेन मुश्ताकने भारताचा कर्णधार मोहम्मद अझरुद्दीन (5) आणि सौरव गांगुली (2) यांच्यावर मात केली. चौथ्या दिवशी उपाहारापूर्वी 5 बाद 82 धावांवर, 271 धावा भारतासाठी लांब दिसत होत्या आणि पराभव अटळ होता. पण पाठीच्या दुखापतीचा सामना करूनही सचिन तेंडुलकर खंबीर आणि उंच उभा राहिला.सकलेन मुश्ताक आणि वसीम यांनी उपाहारानंतर एकत्रित गोलंदाजी केली. त्यांच्यासमोर तेंडुलकर आणि मोंगिया. उपाहार आणि चहापान दरम्यान भारताने एकही विकेट गमावली नाही. पाकिस्तानने तिसऱ्या सत्रात 95 धावांची गरज असताना नवीन चेंडू घेतला आणि सचिन आणि मोंगिया अजूनही भारताच्या विकेटवर आहेत. तेंडुलकरच्या पाठीवर “सर्व सोडून दिले” होते. पुढच्या पाच षटकांत ३३ धावा झाल्या.
मोंगियाने वसीमला ओलांडून ओलांडून बॉल मारला आणि चेंडू थेट कव्हर्सवर वकार युनूसकडे गेला तेव्हा भारताने 53 धावा कमी केल्या होत्या. पाठीवर ताण असतानाही सचिन पुढे जात राहिला. 4 दिवशी दुपारी 6 बाद 254 धावा झाल्या, भारताला विजयासाठी फक्त 17 धावा हव्या होत्या, सचिन अजूनही क्रीजवर असताना त्याने 273 चेंडूत 136 धावा केल्या. पण नंतर सकलेन मुश्ताकच्या चेंडूवर त्याने चुकीची ड्राईव्ह केली आणि मिडऑफला वसीम अक्रमने त्याचा झेल घेतला. समालोचक हर्षा भोगले यांनी ते प्रसारित केले: “अरे प्रिय… त्याला अग्रगण्य किनार आहे… माणसाच्या खाली आहे… ते घेतले आहे… आम्हाला इथे काय मिळाले आहे… सचिन तेंडुलकरने दार ठोठावले… ते अजूनही बंद आहे…”सचिन एका उत्कृष्ट खेळीनंतर मैदानाबाहेर गेला आणि त्याच्यासोबत भारताच्या आशा पल्लवित झाल्या कारण वसीम अक्रम आणि सकलेन मुश्ताक यांनी भारताच्या खालच्या क्रमाने धाव घेतली आणि शेवटच्या 3 विकेट फक्त 4 धावांत घेतल्या. भारत 258 धावांवर बाद झाला आणि पाकिस्तानने 12 धावांनी ऐतिहासिक विजय मिळवला. या सामन्यात सकलेन मुश्ताकने 10 विकेट घेतल्या.पाकिस्तानी खेळाडूंनी जमिनीवर नतमस्तक होऊन प्रार्थना केली आणि मानाचा तुरा खोवला. शत्रुत्वाऐवजी, चेन्नईच्या प्रेक्षकांकडून त्यांना उभे राहून जल्लोष करण्यात आला.
भोगले, ऑन एअर म्हणाले की, “खेळाच्या बाजूने यापेक्षा मजबूत विधान” त्यांनी कधीही पाहिले नाही. “आमच्याकडे क्रिकेटचा एक आकर्षक खेळ आहे, परंतु जगात कुठेही तुम्हाला दिसणारे हे सर्वोत्तम दृश्य आहे. पाकिस्तान विजयाच्या कुशीत जात आहे आणि चेन्नईतील लोक उभे राहून त्यांना टाळ्या वाजवत आहेत. जर तुम्हाला कधी खेळात विजय पाहायचा असेल, तर तो तुमच्या दूरदर्शनच्या पडद्यावर, तुमच्या ड्रॉईंग रूममध्ये आहे. भारतातील चेन्नई येथे पाकिस्तान त्यांच्या मातृभूमीपासून खूप दूर विजयाची गोडी घेत आहे आणि त्यांचे जल्लोषपूर्ण स्वागत होत आहे,” भापले म्हणाले.“खेळात यापेक्षा मजबूत विधान मी कधीच पाहिले नाही. ही गर्दी पूर्णपणे विलक्षण आहे. पाकिस्तानला याची जाणीव झाली आहे. तिथे कुठलाही जिंगोइझम राहिलेला नाही. प्रेक्षकांनी घरच्या संघाला पाहिजे तसे समर्थन केले आहे, परंतु या सामन्यात घडलेल्या प्रत्येक गोष्टीचे त्यांनी कौतुकही केले आहे. जर खेळाचा अर्थ हाच नसेल तर मला माहित नाही की काय आहे.”31 जानेवारी 1999 मध्ये या दिवशी सामना संपला.
