“मला खरंच समजत नाही की येथे f**k मालमत्तेच्या किमती इतक्या जास्त का आहेत जेव्हा शहर काही ऑफर करत नाही”, घर खरेदीसाठी धडपडणाऱ्या तरुण व्यावसायिकाचे हे शब्द आहेत. मध्ये अलीकडील Reddit चर्चा r/भारतीय रिअलस्टेट समुदाय (भोळे-जागरूकता-6832) गुरुग्राम (गुडगाव, हरियाणा) मध्ये घरे खरेदी करण्याच्या समस्या कच्चा प्रामाणिकपणा आणि कठोर प्रश्नांसह अधोरेखित करतात. ही चीड नाही, तर चिडचिड, गोंधळ आणि निराशेची खोल मानवी अभिव्यक्ती आहे. या भावना हजारो मध्यम-आणि उच्च-मध्यम-वर्गीय व्यावसायिकांनी शेअर केल्या आहेत जे सर्व काही “योग्य” करत आहेत आणि ‘होम स्वीट होम’ची त्यांची स्वप्ने पूर्ण करण्यासाठी प्रत्येक पैसा वाचवत आहेत. हे खरं आहे की गुडगाव, आता अधिकृतपणे गुरुग्राम, वर्षानुवर्षे भारताचे आधुनिक आकांक्षेचे प्रतीक म्हणून विकले जात आहे. काचेच्या टॉवर्स आणि उच्चभ्रू सोसायट्या आणि सायबर हबपासून ते प्रख्यात MNCs पर्यंत, शहर हे एक जिवंत मूर्त स्वरूप बनले आहे. “जेथे महत्वाकांक्षा संधीला भेटते”. तथापि, या गुलाबी प्रतिमेखाली, विशेषत: प्रथमच घर खरेदी करणाऱ्यांमध्ये भ्रमनिरास (डेलुलु) ची वाढती भावना आहे. ते जितके खोलवर जातात तितके त्यांना गुडगावच्या रिअल इस्टेटची खरी स्थिती कळते.दमदार पगार तरीही घर नाही!त्याच्या Reddit पोस्टमध्ये, तो माणूस सामायिक करतो,
“आम्ही दोघे मिळून वर्षाला सुमारे 1 कोटी कमावतो. आम्ही आमचे बजेट 1.5 कोटी ठेवले आहे, आणि आम्ही कदाचित 1.7 कोटीपर्यंत वाढवण्यास तयार आहोत. आणि अंदाज लावा काय? गुडगावमध्ये अक्षरशः त्या पैशाची किंमत काही नाही.”तर होय, कागदावर, तो एक परिपूर्ण घर खरेदी करणारा आहे. तो म्हणतो की, कागदावर माझी परिस्थिती आरामदायक दिसते. आमच्याकडे पुरेशी बचत आहे आणि आम्ही पैशांच्या बाबतीतही काळजी घेतो. आमचे बजेट ₹1.5 कोटी आहे आणि जास्तीत जास्त आम्ही ₹1.7 कोटीपर्यंत वाढवण्यास इच्छुक आहोत. पण तरीही गुरुग्राममध्ये त्यांच्यासाठी घर नाही. तो त्याच्या परिस्थितीची त्याच्या मित्रांशी तुलना करतो आणि निराश होतो कारण त्या सर्वांचे स्वतःचे घर आहे. “पुणे आणि नोएडामधील माझ्या बहुतेक मित्रांनी आधीच घरे खरेदी केली आहेत, सर्व 1 कोटींपेक्षा कमी आहेत. एका मैत्रिणीने 2 कोटींचे अपार्टमेंट खरेदी केले आहे कारण तिच्याकडे वडिलोपार्जित संपत्तीचे पैसे आहेत. दरम्यान, येथे मला पूर्णपणे मागे राहिल्यासारखे वाटत आहे.”घर विकत घेतल्याने मला या पराभवाची जाणीव होईल याची मी कल्पनाही केली नव्हती. तरीही मी येथे आहे, अनेक महिने घरच्या शोधात आहे, भावनिकदृष्ट्या थकलो आहे, गोंधळलेला आहे आणि या शहराला अजूनही अर्थ आहे का असा प्रश्न पडतो.फक्त निराशा
तो पुढे त्याच्या परिक्षेचे वर्णन करतो आणि म्हणतो की गेल्या काही महिन्यांपासून, आम्ही प्रकल्पांना भेट देत आहोत, दलालांना भेटत आहोत आणि अपार्टमेंटमधून फिरत आहोत जे त्यांच्या गगनाला भिडलेल्या किमतीला न्याय देणारे आहेत. परंतु आपल्याला जे ऑफर केले जाते ते आपल्या बचतीचा अपमान केल्यासारखे वाटते. “आम्ही अनेक महिन्यांपासून शोधत आहोत आणि सर्व दलाल आम्हाला एकच मूर्खपणा दाखवतात—एकतर खूप जुने, खूप लांब, बांधकामाचा दर्जा खराब, किंवा कोणतीही देखभाल समस्या नाही.”किंमत टॅगसाठी कोणाला खूप जुने, खराब देखभाल केलेले आणि भयानक मध्यम घरासाठी पैसे द्यायचे आहेत. नवीन बांधकामे लक्झरी ऑफर करतात परंतु शंकास्पद गुणवत्ता देतात. स्थिती खूपच निराशाजनक आहे. कुठेतरी पातळ भिंती किंवा खराब वायुवीजन आणि कधीकधी वापरलेल्या सामग्रीची गुणवत्ता शंकास्पद असते. जे शहर जास्त शुल्क घेते पण काहीही देत नाही
कॅनव्हा
त्याच्या पोस्टमध्ये, त्याने शहराच्या मूल्यावर प्रश्न केला आणि गुरुग्रामची तुलना बेंगळुरू आणि पुणे सारख्या शहरांशी केली. तो शहराशी संबंधित त्याच्या समस्यांबद्दल लिहितो आणि त्याला सर्वात जास्त त्रास होतो तो केवळ किंमत नाही तर मूल्याचा अभाव आहे. “मला खरच समजत नाही की इथे शहर काही देऊ करत नसताना येथे f**k मालमत्तेच्या किमती इतक्या जास्त का आहेत. आयटी उद्योग? बंगळुरू, हैदराबाद, पुण्यात किती चांगले आहे. पायाभूत सुविधा? कृपया. रस्ते? मला सुरू करू नका. पावसाळ्यात? बोट खरेदी करू शकता. हवा? प्रदूषित”गुडगावला जाण्यापूर्वी ते बंगळुरू आणि पुण्यात राहिल्याचा उल्लेख त्यांनी पुढे केला आहे. त्या शहरांमध्ये, ज्या बिल्डर्सची नावं आत्मविश्वासाला प्रेरित करतात—विकासक जे गुणवत्ता, नियोजन आणि दीर्घकालीन राहण्याची काळजी घेतात. आपण कशासाठी पैसे देत आहात हे आपल्याला माहिती आहे.गुडगावमध्ये, “तुम्ही एका बिल्डरच्या नावावर विश्वास ठेवू शकत नाही”.येथील पायाभूत सुविधा नाजूक वाटतात. दर पावसाळ्यात रस्ते जलमय होतात. हवेची गुणवत्ताही खराब आहे. हिवाळा विषारी धुके आणतो आणि बाकीचे वर्षही जड आणि प्रदूषित वाटते. आणि तरीही, गुरुग्राम हे भारतातील सर्वात महाग रिअल इस्टेट मार्केटपैकी एक आहे.दलाल, बिल्डर आणि तुटलेली बाजारपेठ“गुडगावसाठी ही चांगली गोष्ट आहे,” प्रत्येक वेळी ब्रोकर तेच सांगतो. देखभालीच्या समस्या किंवा बांधकामाच्या दर्जाबाबत कोणीही बोलत नाही. प्रथमच घर खरेदी करणाऱ्यासाठी, हे भावनिकरित्या निचरा करणारे आहे. कोणतीही स्थिरता, किंवा सुरक्षितता किंवा आपलेपणाची भावना नाही.राहणीमानाच्या खर्चाविषयीच्या कथनातून तो पुढे आपली निराशा व्यक्त करतो. “बंगलोर जास्त महाग आहे.” जेव्हा ते कामासाठी बंगळुरूहून गुडगावला गेले तेव्हा त्यांना सांगण्यात आले की पगार समायोजन मर्यादित आहे कारण बेंगळुरू अधिक महाग आहे.भ्रामक गृहीतकगुरुग्राममध्ये राहण्याची किंमत जास्त आहे. भाडे आणि देखभालीपासून ते शालेय शिक्षण आणि आरोग्यसेवेपर्यंत, जवळजवळ प्रत्येक गोष्ट महाग आहे. शहराकडे त्या किंमतीच्या टॅगमध्ये ऑफर करण्यासारखे बरेच काही नसताना आणि म्हणूनच ते गंभीरपणे अन्यायकारक वाटते. शहर सोडाशहर सोडणे हाच पर्याय शिल्लक आहे का? याच विचाराने तो चर्चा संपवतो. हे शहर सोडून जाण्याच्या आणि चांगल्यासाठी स्थलांतरित होण्याच्या त्याच्या प्रामाणिक भावना तो शेअर करतो. Reddit प्रतिक्रिया:
कॅनव्हा
Reddit वापरकर्ता, भयानक-नमुना8933 त्याला वैयक्तिकरित्या न घेण्यास आणि तर्कशुद्धपणे विचार करण्यास सांगते:तुम्हाला मार्केट कसे चालते हे समजून घेणे आवश्यक आहे आणि ते वैयक्तिकरित्या घेऊ नका. तोच 1 CR फ्लॅट तुम्ही पुण्यात सहज खरेदी करू शकता, जो पुण्यात 10LPA कमावणाऱ्या व्यक्तीसाठी पूर्णपणे परवडणारा नाही. ते कसे कार्य करते ते तुम्ही पाहता?पोस्टवर टिप्पणी करताना, Reddit वापरकर्ता भितीदायक_प्राणी3938 म्हणाला, गुडगाव, तुम्ही मोठ्या फटक्यांसोबत स्पर्धा करत आहात. बेंगळुरू पुणे हे फक्त आयटी बद्दलच जास्त आहे.
