वरुण चक्रवर्तीचा भारतातील सर्वात गूढ फिरकीपटू बनण्याचा उदय ही तुमची विशिष्ट “रातभर यशाची” कथा नाही. काहीही असल्यास, तो आश्चर्यकारकपणे हट्टी असण्याचा एक मास्टरक्लास आहे. बहुतेक लोक तीन-चार मोठ्या नकारांना ते पॅक करण्यासाठी चिन्ह म्हणून घेतील, परंतु वरुण त्यापैकी चाळीसमधून बसला. त्याचा प्रवास प्रसिद्धीच्या सरळ रेषेबद्दल कमी आणि एका माणसाबद्दल अधिक आहे जो दुहेरी-बोल्ट असलेल्या दरवाजावर ठोठावत राहिला, जोपर्यंत त्याने शेवटी लॉक उचलण्याचा निर्णय घेतला नाही.
40 “नाही” आणि गियरची पिशवी
तामिळनाडूमध्ये शालेय दिवसांमध्ये, वरूण हा आणखी एक मुलगा होता ज्याचे मोठे स्वप्न आणि विकेटकीपरचा हात होता. पण ‘सिस्टीम’ला ते पटले नाही. चाचणीनंतर तो चाचणीतून गेला, फक्त चाळीस वेळा सांगितले गेले की त्याच्याकडे जे काही घेतले ते नव्हते. याची कल्पना करा. चाळीस वेळा कोणीतरी त्याच्या डोळ्यात पाहिलं आणि म्हणाला, “तू नाहीस.”अखेरीस, त्या नकारांचे वजन खूप झाले. आत्मसमर्पण करण्याच्या अंतिम कृतीसारखे वाटले, त्याने खरेतर त्याचे सर्व क्रिकेट गियर त्याच्या मित्रांना दिले. ही केवळ स्वच्छता नव्हती; तो त्याच्या स्वप्नासाठी अंत्यसंस्कार होता. तो झाला.
ब्लूप्रिंट्सपासून ते बॉलिंग क्रिझपर्यंत
त्याने पुढे “समंजस” गोष्ट केली. त्यांनी SRM विद्यापीठात प्रवेश केला, आर्किटेक्चरमध्ये पदवी मिळवली आणि 9-ते-5 मध्ये तीन वर्षे काम केले. कागदावर, त्याने ते बनवले होते—त्याच्याकडे एक स्थिर करिअर आणि एक स्पष्ट मार्ग होता. परंतु जीवनात एक मजेदार मार्ग आहे ज्यामध्ये तुमचे मन त्यामध्ये नसल्यास “परिपूर्ण” नोकरीमध्ये तुम्हाला वाईट वाटेल. खेळाची ती शांत खाज कधीच दूर झाली नाही.तर्क आणि आर्थिक सुरक्षिततेच्या प्रत्येक औंसच्या विरोधात, त्याने सोडले. तो फक्त क्रिकेटमध्ये परतला नाही; त्याने स्वतःचा शोध लावला. त्याने कीपर-फलंदाज बनण्याचा प्रयत्न थांबवला आणि फिरकीचा प्रयोग सुरू केला. इमारतींच्या डिझाईनपासून ते जागतिक दर्जाच्या फलंदाजांच्या पडझडीची रचना करण्यापर्यंतचा हा एक संपूर्ण मार्ग होता.
“रहस्य” प्रगती
हा दुसरा प्रयत्नही झटपट हिट ठरला नाही. शेवटी त्याचा खरा कॉलिंग: मिस्ट्री स्पिन शोधण्यापूर्वी तो पुन्हा वेगवान गोलंदाजी आणि यष्टीरक्षणाने त्रस्त झाला. ही केवळ गोलंदाजी नव्हती; ते एक कोडे होते. 2017-18 हंगामात, तो लोकल सर्किटला फाडून टाकत होता. ज्युबली क्रिकेट क्लबच्या एका स्पर्धेत त्याने फक्त सात सामन्यांमध्ये 31 बळी घेतले. ते फक्त चांगले नाही; ते “प्रत्येकजण-त्याच्याकडे-पाहत आहे” चांगले आहे. त्याने ती गती TNPL मध्ये नेली, मदुराईला विजेतेपद मिळवण्यात मदत केली आणि सिद्ध केले की तो फक्त फ्ल्यूक नव्हता.
आयपीएल रोलरकोस्टर
2019 च्या आयपीएल लिलावाने त्याचे आयुष्य रातोरात बदलले जेव्हा किंग्ज इलेव्हन पंजाब (आता पंजाब किंग्स) ने त्याला साइन करण्यासाठी तब्बल ₹8.4 कोटी कमी केले. अचानक, आर्किटेक्ट कोट्याधीश झाला. पण स्क्रिप्टने एक गडद वळण घेतले: दुखापती आणि लय नसल्यामुळे त्याचे पदार्पण एक दुःस्वप्न वाटले. “बस्ट” लेबले उडू लागली.पण वरुणला काही माहीत असेल तर तो धक्का कसा हाताळायचा. २०२० मध्ये जेव्हा तो कोलकाता नाइट रायडर्स (KKR) मध्ये सामील झाला, तेव्हा त्याला शेवटी त्याची खोबणी सापडली, त्याने 17 विकेट्स मिळवल्या आणि दिल्लीविरुद्ध पाच विकेट्सही मिळवल्या. या कामगिरीने अखेर त्याचे भारतीय राष्ट्रीय संघाचे तिकीट निश्चित केले. जरी काही फिटनेस अडथळ्यांमुळे त्याच्या पदार्पणाला उशीर झाला, तरीही जेव्हा त्याने 2021 मध्ये निळी जर्सी घातली, तेव्हा ते प्रत्येक व्यक्तीसाठी विजयासारखे वाटले ज्याला त्यांना “खूप उशीर” किंवा “पुरेसे नाही” असे सांगितले गेले आहे.“बाकी, जसे ते म्हणतात, इतिहास आहे.
सीमेपलीकडचे जीवन
वरुणबद्दल विशेष म्हणजे तो फक्त क्रिकेट-बॉट नाही. फेम हिट होण्याआधी, 2014 च्या तमिळ चित्रपट जीवामध्ये त्याने खरोखर एक कॅमिओ केला होता – हा चित्रपट, विडंबनात्मकपणे, एका क्रिकेटरबद्दल होता जो ब्रेकसाठी धडपडत होता. त्याने Cooku with Comali वर देखील पॉप अप केले आहे, एक आरामशीर, मानवी बाजू दर्शवित आहे जी चाहत्यांना त्याच्या तीव्र खेळाच्या चेहऱ्यामागे क्वचितच दिसते.दिवसाच्या शेवटी, वरुण चक्रवर्ती यांची कथा काही तरी नीट आधारीत सांगते: अपयश हा रस्त्याचा शेवट नाही; तो फक्त एक वळसा आहे. तुम्ही दूर जाऊ शकता, पूर्णपणे वेगळे जीवन तयार करू शकता आणि तरीही तुम्ही स्वतःला पुन्हा नव्याने शोधून काढण्यास तयार असाल तर तुमच्या आवडीकडे परत जाण्याचा मार्ग शोधू शकता. त्याने फक्त संधीची वाट पाहिली नाही – त्याने योजना तयार केल्या आणि त्या स्वतः तयार केल्या.
