प्रत्येक आई-वडिलांचे स्वप्न असते की आपल्या मुलाला खूप उंचीवर पोहोचता येईल. पण लहान मुलांना तिथे जाण्यासाठी खरोखर काय मदत करते हे विचारण्यासाठी फारच कमी थांबतात. ती प्रतिभा आहे का? महाग कोचिंग? सतत स्तुती? किंवा हे काहीतरी सोपे आहे – मुलांना संघर्ष करण्याची, विश्वास ठेवण्याची आणि ते काय सक्षम आहेत हे शोधण्याची संधी देते?केरळमधील आठ वर्षांच्या इया क्रिशने एक आश्चर्यकारक उत्तर दिले आहे.
3 जुलै 2026 | १२:३८
मुलांना पैसे आणि आर्थिक जबाबदारी याविषयी तुम्ही कसे शिकवता?
थ्रिसूरमध्ये जन्मलेल्या मुलाने, जो आता युएईच्या फुजैराह येथे राहतो, त्याने अलीकडेच मोरोक्कोमधील माऊंट तोबकल, उत्तर आफ्रिकेतील 4,167 मीटर उंच शिखर सर केले. यशाने मथळे बनवले असले तरी, त्यामागची कथा जितकी पालकत्वाची आहे तितकीच ती गिर्यारोहणाची आहे.
जेव्हा मुलांना अडचण येऊ दिली जाते तेव्हा लवचिकता निर्माण होते
तुबकल पर्वताचे यशस्वी शिखर सर करणे हा त्यांचा पहिला प्रयत्न नव्हता. पूर्वीच्या मोहिमा सोडून द्याव्या लागल्या कारण कडाक्याच्या थंडीमुळे पर्वत असुरक्षित झाला होता. अपयशाला अपयश मानण्याऐवजी कुटुंबाने स्वप्न पुढे ढकलले. “आम्ही तेव्हा प्रयत्न सोडला, पण उन्हाळ्यात पुन्हा प्रयत्न करण्याचा निर्धार केला. यावेळी आम्ही शिखर गाठले,” इया आठवते.अनेक पालक मुलांना निराशेपासून वाचवण्याचा सहज प्रयत्न करतात. तरीही यासारखे अनुभव जीवनातील सर्वात मौल्यवान धडे शिकवतात – विलंब हा पराभव नसतो. जे मुले अडथळ्यांनंतर परत यायला शिकतात ते सहसा कधीही अडथळ्यांना तोंड देत नसलेल्या मुलांपेक्षा जास्त लवचिकता विकसित करतात.
चांगले पालकत्व आव्हाने दूर करत नाही
कदाचित चढाई दरम्यानचा सर्वात शक्तिशाली क्षण तेव्हा आला जेव्हा नैसर्गिकरित्या थकवा आला. खडबडीत डोंगरावरून केलेला ट्रेक आठवत असताना, कृष्ण राजला आपल्या मुलीला थांबायचे आहे का असे विचारले होते. “मी तिला विचारले की तिला हार मानून दुसऱ्या दिवशी यायचे आहे का; तिने कडक नाही म्हटले.”त्याने काय केले नाही याकडे लक्ष द्या. त्याने तिला पुढे चालू ठेवण्यास भाग पाडले नाही. फिनिशिंग करताना त्याने तिला लाज वाटली नाही. त्याने फक्त तिला निवड दिली. निश्चय मुलाकडूनच आला.
साहस धडे शिकवू शकत नाही वर्ग
तिला सर्वात जास्त काय आठवते ते इयाला विचारा आणि ती रेकॉर्डबद्दल बोलत नाही. तिला आश्चर्य आठवते. “ते खूप सुंदर होते; आदिपोली.” नंतर, तिच्यासाठी पर्वत म्हणजे काय याचे वर्णन करताना ती म्हणाली:“हे मला घरी जाणवते; हवेत साहस आहे आणि मी जगाच्या शीर्षस्थानी असल्याची भावना आहे.” मुले अनेकदा यशापेक्षा अनुभव अधिक स्पष्टपणे लक्षात ठेवतात.कौटुंबिक साहस- मग ते ट्रेकिंग असो, कॅम्पिंग असो, सायकलिंग असो किंवा निसर्गाचे अन्वेषण असो- आत्मविश्वास, कुतूहल, अनुकूलता आणि भावनिक लवचिकता अशा प्रकारे विकसित करा जे संरचित धडे क्वचितच करू शकतात.इयाच्या कथेत जी गोष्ट प्रसिद्ध होत नाही तो एक वडील आहे ज्याने कुतूहल ओळखले. त्याने मुलाला सतत सूचना देण्याऐवजी वास्तविक अनुभव दिले. हे अडथळ्यांना परवानगी देणे, निवडी ऑफर करणे आणि मुलाला स्वतःची शक्ती शोधण्यासाठी विश्वास ठेवण्याबद्दल आहे.
