स्टॅनफोर्ड अन्वेषकांना हृदयाच्या जळजळ किंवा मायोकार्डिटिसच्या अधूनमधून काम करताना mRNA COVID-19 लसींशी संबंधित अचूक रोगप्रतिकारक प्रक्रिया आढळून आली आहे, जी प्रामुख्याने तरुण पुरुषांमध्ये आढळते. मध्ये त्यांचा अहवाल प्रसिद्ध झाला सायन्स ट्रान्सलेशनल मेडिसिन काही प्रथिनांचा समावेश असलेल्या द्वि-चरण प्रक्रियेचे वर्णन करते आणि सोया उत्पादनांमध्ये आढळणारे संयुग ते कसे प्रतिबंधित करू शकतात. जागतिक स्तरावर एक अब्जाहून अधिक डोस प्रशासित केलेल्या या लसी अजूनही कोविड-19 ची गंभीर प्रकरणे रोखण्यासाठी विलक्षण सुरक्षित आणि प्रभावी आहेत.
सिद्ध लसीचे फायदे
Pfizer आणि Moderna द्वारे उत्पादित mRNA लसींनी COVID-19 च्या प्रतिसादात क्रांती घडवून आणली आहे, ज्यामुळे हॉस्पिटलायझेशन आणि मृत्यूचे प्रमाण लक्षणीयरीत्या कमी झाले आहे. मायोकार्डिटिस हा एक प्रतिकूल परिणाम आहे, जरी हा दुर्मिळ परिणाम आहे, पहिल्या डोसनंतर 140,000 व्यक्तींपैकी 1 आणि दुसरा डोस घेतल्यानंतर 32,000 पैकी 1, 30 वर्षांखालील पुरुषांमध्ये 16,750 पैकी 1 अशी तीव्र घटना आहे. छातीत दुखणे, श्वास घेण्यास त्रास होणे, मायोकार्डिटिसमुळे हृदयाच्या एन्झाइम ‘ट्रोपोनिन’ च्या वाढीव पातळीसह, संसर्गाच्या काही दिवसांतच सुरू होते, जरी मायोकार्डिटिस पूर्णपणे बरे होते, कोणतेही दीर्घकाळ परिणाम होत नाहीत आणि असे मूल्यांकन केले जाते की मायोकार्डिटिसचा धोका 10 पट जास्त असतो, इतर जोखमींव्यतिरिक्त.
चरण-दर-चरण रोगप्रतिकारक प्रणाली
समस्या मॅक्रोफेजपासून उद्भवतात, रोगप्रतिकारक प्रणालीची संक्रमणाविरूद्ध संरक्षणाची पहिली ओळ. पेट्री डिशमध्ये mRNA लसीच्या कणांवर उपचार केल्यावर, मॅक्रोफेज मोठ्या प्रमाणात CXCL10 नावाचे प्रथिने सोडतात, एक केमोकाइन, किंवा सिग्नलिंग प्रथिने, जे एक भडक प्रकाश पाठवते, टी पेशींना बोलावते, जे मोठ्या प्रमाणात IFN-गामा, दुसरे प्रथिने सोडतात, एक साखळी प्रणाली तयार करतात, ज्यामुळे हृदयविकार, इम्यून, इम्यून, इम्यून, इम्यून, इम्यून, इम्युनिटी, ऑक्सिजन आणि इतर प्रथिने तयार होतात. रक्तवाहिन्यांच्या भिंतींमधील चिकट प्रथिने पेशींना आकर्षित करतात आणि हृदयाच्या पेशींवर अधिक ताण देतात. मायोकार्डिटिसच्या लसीकरण केलेल्या रूग्णांच्या रक्ताच्या नमुन्यांमध्ये समान प्रथिनांची उंची होती, ज्यामुळे कनेक्शन सिद्ध होते.
पेशी आणि उंदीर यांचे पुरावे
स्टॅनफोर्ड कार्डिओव्हस्कुलर इन्स्टिट्यूटचे प्रमुख शास्त्रज्ञ जोसेफ वू यांनी प्रातिनिधिक मॉडेलमध्ये रक्तातून मिळणाऱ्या रोगप्रतिकारक पेशींमध्ये या स्थितींची परिणामकारकता तपासली. टी-पेशींनी स्वतःहून लसीला प्रतिसाद दिला नाही, परंतु मॅक्रोफेजेसच्या संपर्कात आल्यानंतर IFN-गामा बरोबर बॅलिस्टिक झाले. ट्रोपोनिन गळती आणि ह्रदयाच्या घुसखोरीसह एमआरएनए लस प्राप्त करणारे तरुण नर उंदीर रुग्णांमध्ये दिसतात. CXCL10 किंवा IFN-gamma च्या प्रतिबंधाने लस-प्रेरित प्रतिकारशक्ती आणि हृदयाच्या संरक्षणासह प्रभाव कमी केला. स्टेम सेल मॉडेल्समध्ये हृदयाच्या ऊतींचे लहान गट असतात ज्यात संकुचित शक्ती कमी होते आणि या साइटोकिन्सच्या संपर्कात आल्यानंतर लय बिघडते, इनहिबिटर हे परिणाम कमी करतात. सोया संयुगे ढाल म्हणूनउल्लेखनीय शोध: मध्यम इस्ट्रोजेन गुणधर्मांसह नैसर्गिक सोया आयसोफ्लाव्होन ‘जेनिस्टीन’ ने दोन्ही मॉडेल्समधील प्रतिसाद कमी केला. प्रीट्रीटेड पेशी, ह्रदयाचा गोलाकार, आणि तोंडी प्रशासित उंदरांनी जळजळ कमी होण्याची चिन्हे, कमी घुसखोर पेशी आणि लसीकरणानंतर ट्रोपोनिनची पातळी वाढत नाही. मागील संशोधनाचा हा फॉलो-थ्रू आहे, ज्यामध्ये असे आढळून आले की ‘जेनिस्टीनमुळे इतर ताणांमुळे रक्तवाहिन्यांमधील दुखापत कमी होते.‘तोफूमध्ये अनेकदा वापरले जाते, तोंडी घेतल्यास ते सहजगत्या शोषले जात नाही, परंतु शुद्ध केलेल्या पदार्थांना या अभ्यासाच्या डोसमध्ये कोणतीही समस्या नव्हती. वू मानतात की ते ‘इतर ऊतींचे, फुफ्फुसाचे किंवा किडनीचे त्याच mRNA पासून संरक्षण करू शकते.’
आरोग्याबाबत महत्त्वाचे उपाय
म्हणूनच किशोरवयीन गटातील मुलांसाठी जास्त धोका असतो, शक्यतो इस्ट्रोजेन जळजळ कमी करण्यासाठी अधिक प्रभावी आहे. आरएनए विषाणूंचा सामना करण्यासाठी IFN-गामाचे महत्त्व उच्च पातळीवर धोक्यात बदलते. इतर लसींचे दुष्परिणाम सूक्ष्म असले तरी, थोडेसे लक्ष दिले जात असले तरी, mRNA लसी कठोर तपासणीसाठी खुल्या आहेत, ज्यामुळे प्रक्रियेनंतर छातीत दुखणे त्वरित तपासले जाते. NIH अनुदानांद्वारे समर्थित क्लिनिकल चाचण्या, भविष्यातील लसी सुधारण्यासाठी सायटोकाइन इनहिबिटर किंवा जेनिस्टीनच्या चाचणीची शिफारस करतात.
