बऱ्याच लोकप्रिय पर्यटन स्थळांमध्ये प्रवास घोटाळे हे एक अस्वस्थ वास्तव आहे, ज्याची अनेकदा अपेक्षेपेक्षा मागे चर्चा केली जाते. जादा किमतीच्या स्मृतीचिन्हांपासून ते कमिशन-आधारित शॉपिंग स्टॉपपर्यंत, प्रवाशांना व्यवहार पूर्ण झाल्यानंतरच काहीतरी चूक झाल्याचे वारंवार जाणवते. Reddit सारखे ऑनलाइन मंच अधिकाधिक अशा जागा बनले आहेत जिथे प्रवासी केवळ किमतींबद्दलच नाही तर त्यांना जे अनुभवले ते अन्यायकारक, अनैतिक किंवा फक्त दुर्दैवी होते की नाही याबद्दल स्पष्टता शोधतात.अशीच एक चर्चा नुकतीच आग्रा या प्रसिद्ध पर्यटन स्थळाभोवती रंगली आहे. हे तथाकथित संगमरवरी स्मरणिका सापळा आहे. ताजमहालचे घर असलेले हे शहर पर्यटकांना संगमरवरी कलाकृती विकणाऱ्या दुकानांसाठी देखील ओळखले जाते, अनेकदा मार्गदर्शित भेटीद्वारे. यापैकी काही दुकाने कायदेशीर आहेत, तर इतरांवर मोठ्या प्रमाणात वाढलेल्या किमती आकारल्याचा आरोप आहे, विशेषत: स्थानिक खर्चाबाबत अपरिचित परदेशी पाहुण्यांना.
द्वारे एक Reddit पोस्ट संशयास्पद_कृत्ये सामायिक केले की त्याने नुकतेच मार्बल टुरिस्ट ट्रॅप घोटाळ्याबद्दल वाचले होते आणि तेव्हाच त्याला आश्चर्य वाटू लागले की त्याच्याकडून जास्त शुल्क आकारले गेले आहे का.तो सामायिक करतो, “मी खरोखरच थकलो होतो (आणि दिल्लीच्या प्रदूषणामुळे आजारी) आणि विक्री करणाऱ्या व्यक्तीशी भांडण करण्याची किंवा त्याच्याशी लढण्याची शक्ती माझ्यात नव्हती. मी ज्या ठिकाणी (कला आणि जीवन) गेलो होतो ते जरी योग्य वाटले, परंतु या सुंदर छोट्या तुकड्यासाठी मी $2500 पेक्षा जास्त पैसे मोजले. त्यामुळे reddit, माझी फसवणूक झाली होती का?” हा लगेचच काहीसा चांगला किंवा लहान रस्ता नव्हता.अधिक वाचा: भारतात प्रवास करणाऱ्या या परदेशी पर्यटकासाठी UPI का काम करत नाही आणि काही उपयुक्त टिप्सम्हणून, त्याने एक लहान संगमरवरी तुकडा खरेदी केला जो त्याला खरोखरच सुंदर वाटला. समस्या स्वतः वस्तूची नव्हती, ती किंमत होती. त्याने त्यासाठी $2,500 पेक्षा जास्त पैसे दिले, जे प्रत्यक्षात अंदाजे 2.26 लाख रुपये आहे.त्यानंतर, त्या रकमेचा अर्थ आहे की नाही याचा विचार करणे तो थांबवू शकला नाही, म्हणून त्याने रेडिटला विचारायचे ठरवले की त्याचा घोटाळा झाला आहे का?बरं, अपेक्षेप्रमाणे प्रतिसाद सरळ होता. “दुर्दैवाने होय, घोटाळा झाला.”
त्याच्या पाठपुराव्याच्या प्रश्नावर, तुकड्याची प्रत्यक्षात किंमत किती असावी. लोकांनी सामायिक केले की किंमत एका अरुंद श्रेणीत राहायला हवी होती. एका व्यक्तीने सांगितले की त्याची किंमत $100 पेक्षा कमी आहे. इतरांनी जास्तीत जास्त $300-500 सुचवले. एका टिप्पणीकर्त्याने विचारले की त्याने चुकून डॉलर्स लिहिले आहेत आणि त्याचा अर्थ रुपये आहे, ज्यावर रेडिटरने स्पष्ट केले की ही चूक नव्हती आणि त्याने त्या छोट्या संगमरवरी तुकड्यासाठी $2,500 दिले.त्या पुष्टीकरणाने अनेक टिप्पणी करणाऱ्यांना निराश केले. पर्यटकांकडून जादा शुल्क आकारण्याची सामान्य प्रथा म्हणून त्यांनी वर्णन केलेल्या गोष्टींबद्दल अनेकांनी संताप व्यक्त केला. एका व्यक्तीने सांगितले की “हे लोक पर्यटकांना फसवण्यासाठी काय करतात ते मला अस्वस्थ करते.” दुसऱ्याने सांगितले की $2,500 साठी, त्या तुकड्यात मौल्यवान दगड जोडले गेले असावेत.अधिक वाचा: भारतीय रेल्वे जवळजवळ पूर्णपणे इलेक्ट्रिक: ती स्वित्झर्लंड, चीन आणि जपानशी कशी तुलना करतेकाही वापरकर्त्यांनी पुढे काय केले जाऊ शकते असे सुचवले, जेव्हा पर्यटकाने माझ्या क्रेडिट कार्डसह चार्जबॅक भरणे शक्य आहे का असे विचारले. काहींनी त्याला प्रयत्न करण्यासाठी प्रोत्साहन दिले, असे म्हटले की वस्तू स्वतःच खूपच कमी किंमतीची आहे, फक्त $100 पेक्षा कमी, जरी चार्जबॅक यशस्वी होईल की नाही हे कोणीही निश्चितपणे सांगू शकत नाही.इतरांनी त्यांचे स्वतःचे अनुभव सांगितले. एका टिप्पणीकर्त्याने सांगितले की त्यांचा देखील घोटाळा झाला आहे आणि ते जोडले की हे फक्त भारतच नाही तर अनेक देशांमध्ये घडते. दुसऱ्याने थायलंडमध्ये घोटाळा केल्याचा उल्लेख केला आहे, जरी ते कमी प्रमाणात असले तरी, आणि ते म्हणाले की ते आता पर्यटक-केंद्रित स्टोअरऐवजी स्थानिक दुकानांमधून खरेदी करण्यास प्राधान्य देतात.
अनेक प्रत्युत्तरांनी विशिष्ट किंमतींची तुलना केली. एका व्यक्तीने सांगितले की त्यांनी तीच वस्तू INR 3,000 ला विकत घेतली होती. दुसऱ्याने सांगितले की ते उदार असूनही INR 1,200 पेक्षा जास्त पैसे देणार नाहीत. अनेक वापरकर्त्यांनी पुनरावृत्ती केली की कलाकृतीची किंमत ₹3,000-4,000 पेक्षा जास्त नसावी.अशी खरेदी अनेकदा कशी चालते, याचेही स्पष्टीकरण होते. एका मते, मी भरलेल्या रकमेपैकी 50% पेक्षा जास्त रक्कम मला दुकानात घेऊन आलेल्या टूर ऑपरेटर, मार्गदर्शक आणि ड्रायव्हरमध्ये सामायिक केली जाऊ शकते. दुसऱ्याने सल्ला दिला की $100 पेक्षा जास्त काहीही फक्त शुद्ध रेशीम, सोने, मौल्यवान दागिने किंवा फर्निचर यांसारख्या वस्तूंसाठी दिले पाहिजे, लहान संगमरवरी स्मृतिचिन्हे नव्हे.अनेक लोकांनी भविष्यासाठी सल्ला दिला: खरेदी करण्यापूर्वी ऑनलाइन विचारा, फोटो पोस्ट करा, मते जाणून घ्या आणि पर्यटकांना उद्देशून मोठी स्मरणिका दुकाने टाळा. एका टिप्पणीकर्त्याने निदर्शनास आणले की रेडडिटला आगाऊ विचारल्यास अर्ध्या तासात विश्वसनीय उत्तरे मिळू शकतात.अस्वीकरण: वरील लेख रेडिट पोस्टवर आधारित आहे आणि टाइम्स ऑफ इंडियाने दाव्याची सत्यता सत्यापित केलेली नाही
